Jednostka prezentacji: -
Źródło danych: Główny Urząd Statystyczny
Informacje o wskaźniku
Nazwa wskaźnika
3.E.12 Liczba porad specjalistycznych udzielonych w ramach ambulatoryjnej opieki zdrowotnej na 1 mieszkańca
Cel Zrównoważonego Rozwoju
Cel 3. Dobre zdrowie i jakość życia
Priorytet
Rozwój profilaktyki zdrowotnej i rehabilitacji oraz promocja zdrowia
Definicja wskaźnika
Liczba porad specjalistycznych udzielonych w ramach ambulatoryjnej opieki zdrowotnej (w tysiącach).
Jednostka prezentacji
-
Dostępne wymiary
ogółem
Wyjaśnienia metodologiczne
Udzielona porada – świadczenie udzielone w warunkach ambulatoryjnych, w tym w warunkach domowych przez lekarza, lekarza dentystę lub psychologa.
Ambulatoryjna opieka zdrowotna polega na udzielaniu przez świadczeniodawców świadczeń opieki zdrowotnej osobom, które nie wymagają leczenia w warunkach całodobowych lub całodziennych. Świadczenia gwarantowane w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej są udzielane w poradniach specjalistycznych w przypadkach wynikających ze stanu zdrowia (także w domu chorego) przez lekarza posiadającego odpowiednie kwalifikacje albo przez inną osobę, która ma uprawnienia do udzielania świadczeń specjalistycznych.
Świadczenia gwarantowane obejmują czynności diagnostyczno-lecznicze (w tym badanie pobranego materiału biologicznego) w zakresie niezbędnym do udzielenia świadczenia zgodnie z aktualną wiedzą medyczną.
Świadczenia gwarantowane są realizowane w przypadku: - porad specjalistycznych, - badań diagnostycznych, - procedur zabiegowych ambulatoryjnych, - świadczeń w chemioterapii, -i nnych świadczeń ambulatoryjnych.
Świadczeniodawca zapewnia pacjentowi nieodpłatnie w zakresie koniecznym do udzielania świadczeń gwarantowanych: - badania diagnostyczne; - leki i wyroby medyczne.
Ambulatoryjne świadczenia specjalistyczne są udzielane na podstawie skierowania wystawianego przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego.
Skierowanie nie jest wymagane w przypadku świadczeń realizowanych przez: - ginekologa i położnika, - dentysty, - wenerologa, - onkologa, - psychiatry, oraz w przypadku: - osób chorych na gruźlicę, - osób zakażonych wirusem HIV, - inwalidów wojennych i wojskowych, osób represjonowanych oraz kombatantów, - cywilnych niewidomych ofiar działań wojennych; - osób uzależnionych od alkoholu, środków odurzających i substancji psychotropowych – w zakresie lecznictwa odwykowego; - uprawnionych żołnierzy, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa; - weteranów poszkodowanych, w zakresie leczenia urazów lub chorób nabytych podczas wykonywania zadań poza granicami państwa.
