Priorytet regionalny - Zwiększenie dostępności do leczenia specjalistycznego oraz terapeutycznego, ze szczególnym uwzględnieniem chorób cywilizacyjnych
Wskaźnik 3.C.4 - Liczba zgonów z powodu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania na 100 tys. ludności
Jednostka prezentacji: osoby
Źródło danych: Główny Urząd Statystyczny
Informacje o wskaźniku
Nazwa wskaźnika
3.C.4 Liczba zgonów z powodu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania na 100 tys. ludności
Cel Zrównoważonego Rozwoju
Cel 3. Dobre zdrowie i jakość życia
Priorytet
Zwiększenie dostępności do leczenia specjalistycznego oraz terapeutycznego, ze szczególnym uwzględnieniem chorób cywilizacyjnych
Definicja wskaźnika
Liczba zgonów z powodu zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w przeliczeniu na 100 tys. ludności.
Jednostka prezentacji
osoby
Dostępne wymiary
ogółem
Wyjaśnienia metodologiczne
Zgon to trwałe, czyli nieodwracalne ustanie czynności narządów niezbędnych do życia (niezależnie od okresu po urodzeniu żywym), w konsekwencji czego następuje ustanie czynności życiowych całego ustroju.
Zaburzenia psychiczne - utrudnienia funkcjonowania społecznego lub psychicznego jednostki.
Zaburzenia psychiczne (F01-F89 i F99) można podzielić na: zaburzenia psychiczne organiczne (wywołane uszkodzeniem mózgu); zaburzenia psychiczne i zachowania spowodowane używaniem środków psychoaktywnych (np. alkoholizm); schizofrenia; zaburzenia nastroju afektywne (np. depresja); zaburzenia nerwicowe, związane ze stresem i pod postacią somatyczną (np. fobia); zespoły behawioralne związane z zaburzeniami fizjologicznymi i czynnikami fizycznymi (np. bulimia, lęki nocne); zaburzenia osobowości i zachowania dorosłych, upośledzenia umysłowe; zaburzenia rozwoju psychicznego - psychologicznego (np. autyzm dziecięcy), zaburzenia psychiczne bliżej nie określone (BNO).
Zaburzenia zachowania – zaburzenia zachowania i emocji rozpoczynające się zwykle w dzieciństwie i w wieku młodzieńczym (ADHD) według klasyfikacji ICD-10: F90-F98 - występowanie nieprawidłowych zachowań nieadekwatnych do wieku dziecka, będących niezgodnymi z oczekiwaniami społecznymi.
Przy opracowywaniu danych statystycznych o zgonach według przyczyn przyjmuje się wyjściową przyczynę zgonu. Za przyczynę wyjściową uważa się chorobę stanowiącą początek procesu chorobowego, który doprowadził do zgonu albo uraz czy zatrucie, w wyniku którego nastąpił zgon.
W praktyce medycznej wyodrębnia się dodatkowo przyczynę zgonu: wtórną (za którą przyjmuje się chorobę lub uraz albo okoliczności wypadku - będące następstwem wyjściowej przyczyny zgonu) oraz bezpośrednią (która stanowi choroba stająca się ostateczną przyczyną zgonu w następstwie choroby, urazu lub zatrucia, albo okoliczności wypadku będących wyjściową i wtórną przyczyną zgonu).
W zakresie orzecznictwa o przyczynach zgonów od 1997 r. obowiązują w Polsce zasady Międzynarodowej Statystycznej Klasyfikacji Chorób i Problemów Zdrowotnych - X Rewizja (ICD-10).
