Jednostka prezentacji: toe
Źródło danych: Eurostat
Informacje o wskaźniku
Nazwa wskaźnika
7.1.b Zużycie końcowe energii na 1 mieszkańca
Cel Zrównoważonego Rozwoju
Cel 7. Czysta i dostępna energia
Priorytet
Poprawa efektywności energetycznej
Definicja wskaźnika
Zużycie końcowe energii na 1 mieszkańca to przypadająca na jedną osobę część sumy energii zużytej przez użytkowników końcowych z poszczególnych sektorów gospodarki.
Jednostka prezentacji
toe
Dostępne wymiary
ogółem
Wyjaśnienia metodologiczne
Wskaźnik przedstawia poziom końcowego zużycia energii per capita i wspiera monitorowanie wzorców zużycia energii.
Licznikiem jest całkowite końcowe zużycie energii wyrażone w tonach oleju ekwiwalentnego (toe), a mianownikiem całkowita liczba ludności. Wskaźnik wyrażony został w przeliczeniu na 1 osobę.
Niezbędne do obliczania wskaźnika dane dostarcza Europejski System Statystyczny (ESS), czyli usankcjonowany Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 223/2009 system partnerstwa pomiędzy Eurostatem a krajowymi urzędami statystycznymi (np. GUS) oraz innymi organami krajowymi odpowiedzialnymi w każdym państwie członkowskim za opracowywanie, tworzenie i rozpowszechnianie statystyki europejskiej.
Tona oleju ekwiwalentnego (toe) to znormalizowana jednostka energii, która pozwala porównywać ze sobą różne źródła energii. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) definiuje tonę oleju ekwiwalentnego (toe) jako równoważnik jednej tony ropy naftowej o wartości opałowej równej 41 868 kJ/kg.
Końcowe zużycie energii to energia zużyta przez odbiorców końcowych ze wszystkich sektorów gospodarki (np. przemysł, transport, rolnictwo, gospodarstwa domowe itd.) z wyłączeniem energii zużywanej przez sektor energetyczny. Do końcowego zużycia energii nie wlicza się również strat powstałych w procesie dystrybucji energii.
Przy obliczaniu wskaźnika nie uwzględnia się wykorzystania nośników energii do celów nieenergetycznych (np. wykorzystania gazu ziemnego w przemyśle chemicznym jako surowca, a nie paliwa).
