| Dane pochodzą z badania 'Przemoc wobec kobiet (EU-GBV). Badanie na poziomie Unii Europejskiej' (edycja 2021) przeprowadzonego wspólnie przez Eurostat, Agencję Praw Podstawowych Unii Europejskiej (European Union Agency for Fundamental Right FRA) oraz przez Europejski Instytut ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (European Institute for Gender Equality EIGE). Wyniki badania zostały opracowane w oparciu o rozmowy z 114 tys. kobiet w wieku 18–74 lata pochodzącymi ze wszystkich 28 państw członkowskich Unii Europejskiej w okresie od września 2020 do marca 2024 (w każdym państwie członkowskim przeprowadzono średnio 4,2 tys. rozmów). Respondentki zostały wybrane metodą doboru losowego. Standardowe rozmowy przeprowadzane w ramach badania obejmowały pytania dotyczące przemocy fizycznej (w tym groźby), seksualnej i psychicznej, w tym aktów przemocy ze strony partnerów (przemoc domowa). W badaniu ujęto również pytania dotyczące uporczywego nękania (stalking), molestowania seksualnego, roli nowych technologii w doświadczeniach związanych ze znęcaniem się oraz przemocy w dzieciństwie. W badaniu EU-GBV proszono kobiety o wyodrębnienie zdarzeń, które miały miejsce po ukończeniu przez nie 15. roku życia (w określonym okresie życia) oraz zdarzeń z okresu 12 miesięcy poprzedzających rozmowę w ramach badania. Pytania dotyczące przemocy ze strony partnera odnosiły się do wszelkich aktów przemocy, które miały miejsce podczas trwania związku. Za obecnych partnerów uznane zostały osoby, które są małżeństwem lub zarejestrowanym związkiem partnerskim, mieszkają razem bez małżeństwa lub są zaangażowani w związek bez wspólnego zamieszkania. Osoby, które wcześniej pozostawały w jednej z wyżej wymienionych form związku, uważani są za byłych partnerów. Wyniki odnoszące się do doświadczeń kobiet z dowolnym partnerem są oparte na odpowiedziach respondentek, którzy w trakcie badania miały obecnego lub przynajmniej jednego poprzedniego partnera. |
